(1270) Atlamál hin Groenlenzku (Old Norse)
Atlamál hin Groenlenzku 1. Frétt hefir öld óvu, þá er endr of gerðuseggir samkundu, sú var nýt fæstum,æxtu einmæli, yggr var þeim síðanok it sama sonum Gjúka, er váru sannráðnir. 2. Sköp æxtu skjöldunga, – skyldu-at feigir, –illa réðsk Atla, átti hann þó hyggju;felldi stoð stóra, stríddi sér harðla,af bragði boð sendi, at kvæmi brátt […]
(1270) Atlakviða (Old Norse)
Atlakviða Guðrún Gjúkadóttir hefndi bræðra sinna, svá sem frægt er orðit. Hon drap fyrst sonu Atla, en eftir drap hon Atla ok brenndi höllina ok hirðina alla. Um þetta er sjá kviða ort: 1. Atli sendi ár til Gunnarskunnan segg at ríða, Knéfröðr var sá heitinn;at görðum kom hann Gjúka ok at Gunnars Höllu,bekkjum aringreypum […]
(1270) Oddrúnarkviða (Old Norse)
Oddrúnarkviða Heiðrekr hét konungr. Dóttir hans hét Borgný. Vilmundr hét sá, er var friðill hennar. Hon mátti eigi fæða börn, áðr til kom Oddrún Atlasystir. Hon hafði verit unnusta Gunnars Gjúkasonar. Um þessa sögu er hér kveðit: 1. Heyrða ek segja í sögum fornum,hvé mær of kom til Mornalands;engi mátti fyr jörð ofanHeiðreks dóttur hjalpir […]
(1270) Guðrúnarkviða in þriðja (Old Norse)
Guðrúnarkviða in þriðja Herkja hét ambótt Atla. Hon hafði verit frilla hans. Hon sagði Atla, at hon hefði sét Þjóðrek ok Guðrúnu bæði saman. Atli var þá allókátr. Þá kvað Guðrún: 1. “Hvat er þér, Atli, æ, Buðla sonr?Er þér hryggt í hug? Hví hlær þú æva?Hitt mundi æðra jörlum þykkja,at við menn mæltir ok […]
(1270) Guðrúnarkviða in Forna (Old Norse)
Guðrúnarkviða in Forna Þjóðrekr konungr var með Atla ok hafði þar látit flesta alla menn sína. Þjóðrekr ok Guðrún kærðu harma sín á milli. Hon sagði hánum ok kvað: 1. Mær var ek meyja, – móðir mik fæddi, –björt í búri, unna ek vel bræðrum, –unz mik Gjúki gulli reifði,gulli reifði, gaf Sigurði. 2. Svá […]
(1270) Dráp Niflunga (Old Norse)
Dráp Niflunga Gunnarr ok Högni tóku þá gullit allt, Fáfnis arf. Ófriðr var þá í milli Gjúkunga ok Atla. Kenndi hann Gjúkungum völd um andlát Brynhildar. Þat var til sætta, at þeir skyldu gifta hánum Guðrúnu, ok gáfu henni óminnisveig at drekka, áðr hon játti at giftast Atla. Synir Atla váru þeir Erpr ok Eitill, […]
(1270) Helreið Brynhildar (Old Norse)
Helreið Brynhildar Eftir dauða Brynhildar váru gör bál tvau, annat Sigurði, ok brann þat fyrr, enn Brynhildr var á öðru brennd, ok var hon í reið þeiri, er guðvefjum var tjölduð. Svá er sagt, at Brynhildr ók með reiðinni á helveg ok fór um tún, þar er gýgr nökkur bjó. Gýgrin kvað: 1. “Skaltu í […]
(1270) Sigurðarkviða in Skamma (Old Norse)
Sigurðarkviða in skamma 1. Ár var, þats Sigurðr sótti Gjúka,Völsungr ungi, er vegit hafði;tók við tryggðum tveggja bræðra,seldusk eiða eljunfræknir. 2. Mey buðu hánum ok meiðma fjölð,Guðrúnu ungu, Gjúka dóttur;drukku ok dæmðu dægr margt samanSigurðr ungi ok synir Gjúka. 3. Unz þeir Brynhildar biðja fóru,svá at þeim Sigurðr reið í sinniVölsungr ungi, ok vega kunni;hann […]
(1270) Guðrúnarkviða I (Old Norse)
Guðrúnarkviða I Guðrún sat yfir Sigurði dauðum. Hon grét eigi sem aðrar konur, en hon var búinn til at springa af harmi. Til gengu bæði konur ok karlar at hugga hana, en þat var eigi auðvelt. Þat er sögn manna, at Guðrún hefði etit af Fáfnis hjarta ok hon skilði því fugls rödd. – Þetta […]
(1270) Sigurðarkviða in Meiri (Old Norse)
Sigurðarkviða in Meiri 1. Eldr nam at æsask en jörð at skjalfaok hár logi við himni gnæfa;fár treystisk þar fylkis rekkaeld at ríða né yfir stíga. 2. Sigurðr Grana sverði keyrði;eldr sloknaði fyrir öðlingi,logi allr lægðisk fyrir lofgjörnum,bliku reiði er Reginn átti— — — Brynhildr kvað: 3. “Sigurðr vá at ormi, en þat síðan munengum […]