Helreið Brynhildar
Eftir dauða Brynhildar váru gör bál tvau, annat Sigurði, ok brann þat fyrr, enn Brynhildr var á öðru brennd, ok var hon í reið þeiri, er guðvefjum var tjölduð. Svá er sagt, at Brynhildr ók með reiðinni á helveg ok fór um tún, þar er gýgr nökkur bjó. Gýgrin kvað:
1. “Skaltu í gögnum ganga eigi
grjóti studda garða mína,
betr semði þér borða at rekja
heldr en vitja vers annarrar.
2. Hvat skaltu vitja af Vallandi,
hvarfúst höfuð, húsa minna?
Þú hefir, Vár gulls, ef þik vita lystir,
mild af höndum manns blóð þvegit.”
Brynhildr kvað:
3. “Bregðu eigi mér, brúðr ór steini,
þótt ek værak í víkingu;
ek mun okkur æðri þykkja,
hvars menn eðli okkart kunna.”
Gýgrin kvað:
4. “Þú vart, Brynhildr Buðla dóttir,
heilli verstu í heim borin;
þú hefir Gjúka of glatat börnum
ok búi þeira brugðit góðu.”
Brynhildr kvað:
5. “Ek mun segja þér svinn ór reiðu
vitlaussi mjök, ef þik vita lystir,
hvé gerðu mik Gjúka arfar
ástalausa ok eiðrofa.
Brynhildr kvað:
6. Hétu mik allir í Hlymdölum
Hildi undir hjalmi hverr er kunni.
7. Lét hami vára hugfullr konungr
átta systra undir eik borit;
var ek vetra tolf, ef þik vita lystir,
er ek ungum gram eiða seldak.
8. Þá lét ek gamlan á Goðþjóðu
Hjalmgunnar næst heljar ganga;
gaf ek ungum sigr Auðu bróður;
þar varð mér Óðinn ofreiðr of þat.
9. Lauk hann mik skjöldum í Skatalundi
rauðum ok hvítum, randir snurtu;
þann bað hann slíta svefni mínum,
er hvergi lands hræðask kynni.
10. Lét hann um sal minn sunnanverðan
hávan brenna her alls viðar;
þar bað hann einn þegn yfir at ríða,
þanns mér færði gull, þats und Fáfni lá.
Brynhildr kvað:
11. Reið góðr Grana gullmiðlandi,
þars fóstri minn fletjum stýrði;
einn þótti hann þar öllum betri
víkingr Dana í verðungu.
12. Sváfu við ok unðum í sæing einni,
sem hann minn bróðir of borinn væri;
hvárki knátti hönd yfir annat
átta nóttum okkart leggja.
13. Því brá mér Guðrún Gjúka dóttir,
at ek Sigurði svæfak á armi,
þar varð ek þess vís, er ek vildig-a-k,
at þau véltu mik í verfangi.
14. Munu við ofstríð alls til lengi
konur ok karlar kvikvir fæðask;
við skulum okkrum aldri slíta
Sigurðr saman. Sökkstu, gýgjar kyn.”