Baldrs Draumar – Vegtamskviða
Arnamagnæan Codex
1. Senn váru æsir allir á þingi
ok ásynjur allar á máli,
ok um þat réðu ríkir tívar,
hví væri Baldri ballir draumar.
2. Upp reis Óðinn, alda gautr,
ok hann á Sleipni söðul of lagði;
reið hann niðr þaðan niflheljar til;
mætti hann hvelpi, þeim er ór helju kom.
3. Sá var blóðugr um brjóst framan
ok galdrs föður gól of lengi;
fram reið Óðinn, foldvegr dunði;
hann kom at hávu Heljar ranni.
4. Þá reið Óðinn fyrir austan dyrr,
þar er hann vissi völu leiði;
nam hann vittugri valgaldr kveða,
unz nauðig reis, nás orð of kvað:
5. “Hvat er manna þat mér ókunnra,
er mér hefir aukit erfitt sinni?
Var ek snivin snævi ok slegin regni
ok drifin döggu, dauð var ek lengi.”
Óðinn kvað:
6. “Vegtamr ek heiti, sonr em ek Valtams;
segðu mér ór helju, ek mun ór heimi:
Hveim eru bekkir baugum sánir,
flet fagrlig flóuð gulli?”
Völva kvað:
7. “Hér stendr Baldri of brugginn mjöðr,
skírar veigar, liggr skjöldr yfir,
en ásmegir í ofvæni;
nauðug sagðak, nú mun ek þegja.”
Óðinn kvað:
8. “Þegj-at-tu, völva, þik vil ek fregna,
unz alkunna, vil ek enn vita:
Hverr mun Baldri at bana verða
ok Óðins son aldri ræna?”
Völva kvað:
9. “Höðr berr hávan hróðrbaðm þinig,
hann mun Baldri at bana verða
ok Óðins son aldri ræna;
nauðug sagðak, nú mun ek þegja.”
Óðinn kvað:
10. “Þegj-at-tu, völva, þik vil ek fregna,
unz alkunna, vil ek enn vita:
Hverr mun heift Heði hefnt of vinna
eða Baldrs bana á bál vega?”
Völva kvað:
11. Rindr berr Vála í vestrsölum,
sá mun Óðins sonr einnættr vega:
hönd of þvær né höfuð kembir,
áðr á bál of berr Baldrs andskota;
nauðug sagðak, nú mun ek þegja.”
Óðinn kvað:
12. “Þegj-at-tu, völva, þik vil ek fregna,
unz alkunna, vil ek enn vita:
Hverjar ro þær meyjar, er at muni gráta
ok á himin verpa halsa skautum?”
Völva kvað:
13. “Ert-at-tu Vegtamr, sem ek hugða,
heldr ertu Óðinn, aldinn gautr.”
Óðinn kvað:
“Ert-at-tu völva né vís kona,
heldr ertu þriggja þursa móðir.”
Völva kvað:
14. “Heim ríð þú, Óðinn, ok ver hróðigr,
svá komir manna meir aftr á vit,
er lauss Loki líðr ór böndum
ok ragna rök rjúfendr koma.”